Her gun okuyorum buraya yazilanlari Sabri amcamin ardindan...Ne cok seveni varmis...Okurken duygulanmamak imkansiz...Her tatile gelisimde onu ziyaret edisim geliyor aklima, o isini yaparken bana laf yetistirmeleri, ve hicbir zaman eksilmeyen gulusu...Ve onu son gorusum gecen yaz...Ilerleyen hastaligina ragmen hala her zaman hatirladigim amcam tavirlariyla.

Amcam, hakkini helal et. Hatiran her zaman aklimda...

Basimiz sagolsun...
 

GEREDESPOR-ALİCAN DUMAN

 

Kızıkspor, 27 yıl önce amatör spor kulübü olarak ilk defa sahneye çıkarken;
kuruluşa öncülük edenlerin BİR NUMARALI şahsiyetiydi. 15 yıla yakın başkanlık yaptı.
1980-2002 yılları arasında geçen 22 yıllık süre içinde başkan olmadığı dönemlerde "illa ben başkan olarak kulübün başında olmalıyım" demedi. Taze kan değişikliğinin her zaman yararına inanırdı. Başkan olarak göreve gelecek kişilerin kulübümüze yeni bir kapı açacağını umut ederdi. İçimizden birinin başkan olmasında en küçük sakınca görmedi, kırgınlığı olmadı.
Başkanlığı devretti-devraldı-devretti...

2002-Aralık ayında yapılan kongrede de başkanlığı gönüllü olarak devretti.
Resmi olarak kâğıt üzerinde başkanımız olarak görünmese de Kızıkspor camiası hatta amatör futbolun içinde olan herkes O'na her zaman "Başkan-Başkanım" diye hitap ederdi. Çünkü Sabri Abimiz gönüllerin başkanıydı. Kendisine bu şekilde hitap edilmesinden de çok hoşlanırdı. Katıldığı sohbetlerde "arkadaşlarımız sağ olsunlar, kulübümüz için gerekenleri yapıyorlar. Benim sadece imza yetkim var" diye espri yapardı.

Kulübümüzün alacağı kararlarda diktatörce davranmaz, mutlaka birkaç kişinin de düşüncesini alırdı. Yaşadığı tecrübeleri her fırsatta bizlere aktarmaya çalışırdı.

Karşısında kim olursa olsun kibar konuşurdu. "Hocam, öğretmenim, .... bey" vb. hitaplarla söze başlardı. Özenle seçtiği sözcükleri tespih dizer gibi tane tane cümlelere dönüştürürdü. Yaşadığı olayı en ince ayrıntısına kadar ballandıra ballandıra anlatmaktan zevk alırdı. Anlatmasını, dinletmesini iyi bilirdi.

Çocukla çocuk, ihtiyarla ihtiyar olurdu.
İnsan ayrımı yapmazdı.
Cana yakındı. Olduğu gibi görünen biriydi.
Çabuk parlar, sonra da çabucak yumuşardı.
Neşeli ve şakacı olduğu kadar da çok ciddiydi.
Disiplinsiz davranışlarda bulunan oyuncuları asla sevmezdi.

Birçok konuda kendisiyle çatır-çatır tartışmışımdır. En çok da beni azarlardı (!). Ağzımdan her internet sözcüğü çıktığında "tamam hocam, yeter anladık" diye ağzımın payını verirdi.

Asla kin gütmezdi.
Kolay kolay da dargın olmazdı.
Sabri Abime hiç dargın olmadım. O da bana olmadı.

Kızıkspor'un 2003 yılında öyküsünü yazarken; öykü arasına iliştirdiğim fotoğrafta Sabri Abi yer alamamış. Karaçayır'a gelir, bahsettiğim fotoğraf karesinde mutlaka yer alırdı. Bolu'nun tanınan siması doktor Dişçi Ayhan'ın yanında çırak olarak çalışıyordu. Belki izin alamadı da gelemedi. Aptalca unutkanlığımdan kendisine sormayı akıl edemedim.
Yarın ya da daha sonraki günlerde topluca çektireceğimiz yeni bir fotoğrafta da maalesef yer alamayacak. Ancak, bilgisayarımda O'nun 6 yıl önce çektiğim bir fotoğrafını buldum. Yazının tamamı için aşağıdaki linke TIKLAYINIZ.
http://www.kizikspor.com/Amatorce_09.02.2007...